Conjugation of darować
daˈrɔ.vat͡ɕzrezygnować z wzięcia, odebrania, wyegzekwowania czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | darować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | darowałem |
| ty | darowałeś |
| on / ona / ono | darował |
| my | darowaliśmy |
| wy | darowaliście |
| oni / one | darowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | darowałam |
| ty | darowałaś |
| on / ona / ono | darowała |
| my | darowałyśmy |
| wy | darowałyście |
| oni / one | darowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | darowało |
Czas przyszły
| ja | daruję |
| ty | darujesz |
| on / ona / ono | daruje |
| my | darujemy |
| wy | darujecie |
| oni / one | darują |
Tryb rozkazujący
| ty | daruj |
| my | darujmy |
| wy | darujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.