Conjugation of człowieczeć
t͡ʂwɔˈvjɛ.t͡ʂɛt͡ɕto be a person; to become a person Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | człowieczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | człowieczeję |
| ty | człowieczejesz |
| on / ona / ono | człowieczeje |
| my | człowieczejemy |
| wy | człowieczejecie |
| oni / one | człowieczeją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | człowieczałem |
| ty | człowieczałeś |
| on / ona / ono | człowieczał |
| my | człowieczeliśmy |
| wy | człowieczeliście |
| oni / one | człowieczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | człowieczałam |
| ty | człowieczałaś |
| on / ona / ono | człowieczała |
| my | człowieczałyśmy |
| wy | człowieczałyście |
| oni / one | człowieczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | człowieczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę człowieczał |
| ty | będziesz człowieczał |
| on / ona / ono | będzie człowieczał |
| my | będziemy człowieczeli |
| wy | będziecie człowieczeli |
| oni / one | będą człowieczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę człowieczała |
| ty | będziesz człowieczała |
| on / ona / ono | będzie człowieczała |
| my | będziemy człowieczały |
| wy | będziecie człowieczały |
| oni / one | będą człowieczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie człowieczało |
Tryb rozkazujący
| ty | człowieczej |
| my | człowieczejmy |
| wy | człowieczejcie |