Conjugation of ciukać
ˈt͡ɕu.kat͡ɕto prick, to stab (to pierce or to wound with a pointed tool or weapon) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ciukać |
Czas teraźniejszy
| ja | ciukam |
| ty | ciukasz |
| on / ona / ono | ciuka |
| my | ciukamy |
| wy | ciukacie |
| oni / one | ciukają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ciukałem |
| ty | ciukałeś |
| on / ona / ono | ciukał |
| my | ciukaliśmy |
| wy | ciukaliście |
| oni / one | ciukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ciukałam |
| ty | ciukałaś |
| on / ona / ono | ciukała |
| my | ciukałyśmy |
| wy | ciukałyście |
| oni / one | ciukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ciukało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ciukał |
| ty | będziesz ciukał |
| on / ona / ono | będzie ciukał |
| my | będziemy ciukali |
| wy | będziecie ciukali |
| oni / one | będą ciukali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ciukała |
| ty | będziesz ciukała |
| on / ona / ono | będzie ciukała |
| my | będziemy ciukały |
| wy | będziecie ciukały |
| oni / one | będą ciukały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ciukało |
Tryb rozkazujący
| ty | ciukaj |
| my | ciukajmy |
| wy | ciukajcie |