Conjugation of cierpieć
ˈt͡ɕɛr.pjɛt͡ɕodczuwać ból fizyczny lub psychiczny Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | cierpieć |
Czas teraźniejszy
| ja | cierpię |
| ty | cierpisz |
| on / ona / ono | cierpi |
| my | cierpimy |
| wy | cierpicie |
| oni / one | cierpią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | cierpiałem |
| ty | cierpiałeś |
| on / ona / ono | cierpiał |
| my | cierpieliśmy |
| wy | cierpieliście |
| oni / one | cierpieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | cierpiałam |
| ty | cierpiałaś |
| on / ona / ono | cierpiała |
| my | cierpiałyśmy |
| wy | cierpiałyście |
| oni / one | cierpiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | cierpiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę cierpiał |
| ty | będziesz cierpiał |
| on / ona / ono | będzie cierpiał |
| my | będziemy cierpieli |
| wy | będziecie cierpieli |
| oni / one | będą cierpieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę cierpiała |
| ty | będziesz cierpiała |
| on / ona / ono | będzie cierpiała |
| my | będziemy cierpiały |
| wy | będziecie cierpiały |
| oni / one | będą cierpiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie cierpiało |
Tryb rozkazujący
| ty | cierp |
| my | cierpmy |
| wy | cierpcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.