Conjugation of ciekawić
t͡ɕɛˈka.vit͡ɕinteresować, wzbudzać czyjąś ciekawość Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ciekawić |
Czas teraźniejszy
| ja | ciekawię |
| ty | ciekawisz |
| on / ona / ono | ciekawi |
| my | ciekawimy |
| wy | ciekawicie |
| oni / one | ciekawią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ciekawiłem |
| ty | ciekawiłeś |
| on / ona / ono | ciekawił |
| my | ciekawiliśmy |
| wy | ciekawiliście |
| oni / one | ciekawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ciekawiłam |
| ty | ciekawiłaś |
| on / ona / ono | ciekawiła |
| my | ciekawiłyśmy |
| wy | ciekawiłyście |
| oni / one | ciekawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ciekawiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ciekawił |
| ty | będziesz ciekawił |
| on / ona / ono | będzie ciekawił |
| my | będziemy ciekawili |
| wy | będziecie ciekawili |
| oni / one | będą ciekawili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ciekawiła |
| ty | będziesz ciekawiła |
| on / ona / ono | będzie ciekawiła |
| my | będziemy ciekawiły |
| wy | będziecie ciekawiły |
| oni / one | będą ciekawiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ciekawiło |
Tryb rozkazujący
| ty | ciekaw |
| my | ciekawmy |
| wy | ciekawcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.