Conjugation of chybiać
ˈxɘ.bjat͡ɕo podmiocie nie trafiać do zamierzonego celu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | chybiać |
Czas teraźniejszy
| ja | chybiam |
| ty | chybiasz |
| on / ona / ono | chybia |
| my | chybiamy |
| wy | chybiacie |
| oni / one | chybiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | chybiałem |
| ty | chybiałeś |
| on / ona / ono | chybiał |
| my | chybialiśmy |
| wy | chybialiście |
| oni / one | chybiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | chybiałam |
| ty | chybiałaś |
| on / ona / ono | chybiała |
| my | chybiałyśmy |
| wy | chybiałyście |
| oni / one | chybiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | chybiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę chybiał |
| ty | będziesz chybiał |
| on / ona / ono | będzie chybiał |
| my | będziemy chybiali |
| wy | będziecie chybiali |
| oni / one | będą chybiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę chybiała |
| ty | będziesz chybiała |
| on / ona / ono | będzie chybiała |
| my | będziemy chybiały |
| wy | będziecie chybiały |
| oni / one | będą chybiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie chybiało |
Tryb rozkazujący
| ty | chybiaj |
| my | chybiajmy |
| wy | chybiajcie |