Conjugation of brnąć
ˈbrnɔɲt͡ɕbyć w niekorzystnej sytuacji, z której ciężko znaleźć wyjście Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | brnąć |
Czas teraźniejszy
| ja | brnę |
| ty | brniesz |
| on / ona / ono | brnie |
| my | brniemy |
| wy | brniecie |
| oni / one | brną |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | brnąłem |
| ty | brnąłeś |
| on / ona / ono | brnął |
| my | brnęliśmy |
| wy | brnęliście |
| oni / one | brnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | brnęłam |
| ty | brnęłaś |
| on / ona / ono | brnęła |
| my | brnęłyśmy |
| wy | brnęłyście |
| oni / one | brnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | brnęło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę brnął |
| ty | będziesz brnął |
| on / ona / ono | będzie brnął |
| my | będziemy brnęli |
| wy | będziecie brnęli |
| oni / one | będą brnęli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę brnęła |
| ty | będziesz brnęła |
| on / ona / ono | będzie brnęła |
| my | będziemy brnęły |
| wy | będziecie brnęły |
| oni / one | będą brnęły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie brnęło |
Tryb rozkazujący
| ty | brnij |
| my | brnijmy |
| wy | brnijcie |