Conjugation of bluznąć
ˈbluz.nɔɲt͡ɕto swear, to cuss, to curse (use offensive language) [with instrumental] Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | bluznąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | bluznąłem |
| ty | bluznąłeś |
| on / ona / ono | bluznął |
| my | bluznęliśmy |
| wy | bluznęliście |
| oni / one | bluznęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | bluznęłam |
| ty | bluznęłaś |
| on / ona / ono | bluznęła |
| my | bluznęłyśmy |
| wy | bluznęłyście |
| oni / one | bluznęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | bluznęło |
Tryb rozkazujący
| ty | bluźnij |
| my | bluźnijmy |
| wy | bluźnijcie |