Conjugation of bisurmanić
bi.surˈma.ɲit͡ɕprzyjmować islam; zob. też bisurman w Encyklopedii staropolskiej Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | bisurmanić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | bisurmaniłem |
| ty | bisurmaniłeś |
| on / ona / ono | bisurmanił |
| my | bisurmaniliśmy |
| wy | bisurmaniliście |
| oni / one | bisurmanili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | bisurmaniłam |
| ty | bisurmaniłaś |
| on / ona / ono | bisurmaniła |
| my | bisurmaniłyśmy |
| wy | bisurmaniłyście |
| oni / one | bisurmaniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | bisurmaniło |
Tryb rozkazujący
| ty | bisurmań |
| my | bisurmańmy |
| wy | bisurmańcie |