Conjugation of bielić
/ˈbjɛ.lit͡ɕ/zwiększać natężenie koloru białego przy użyciu jakiegoś czynnika chemicznego lub fizycznego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | bielić |
Czas teraźniejszy
| ja | bielę |
| ty | bielisz |
| on / ona / ono | bieli |
| my | bielimy |
| wy | bielicie |
| oni / one | bielą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | bieliłem |
| ty | bieliłeś |
| on / ona / ono | bielił |
| my | bieliliśmy |
| wy | bieliliście |
| oni / one | bielili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | bieliłam |
| ty | bieliłaś |
| on / ona / ono | bieliła |
| my | bieliłyśmy |
| wy | bieliłyście |
| oni / one | bieliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | bieliło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę bielił |
| ty | będziesz bielił |
| on / ona / ono | będzie bielił |
| my | będziemy bielili |
| wy | będziecie bielili |
| oni / one | będą bielili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę bieliła |
| ty | będziesz bieliła |
| on / ona / ono | będzie bieliła |
| my | będziemy bieliły |
| wy | będziecie bieliły |
| oni / one | będą bieliły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie bieliło |
Tryb rozkazujący
| ty | biel |
| my | bielmy |
| wy | bielcie |