Conjugation of bestwić
ˈbɛs.tfit͡ɕto become angry; to become wild, to become feral; to become worked up Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | bestwić |
Czas teraźniejszy
| ja | bestwię |
| ty | bestwisz |
| on / ona / ono | bestwi |
| my | bestwimy |
| wy | bestwicie |
| oni / one | bestwią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | bestwiłem |
| ty | bestwiłeś |
| on / ona / ono | bestwił |
| my | bestwiliśmy |
| wy | bestwiliście |
| oni / one | bestwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | bestwiłam |
| ty | bestwiłaś |
| on / ona / ono | bestwiła |
| my | bestwiłyśmy |
| wy | bestwiłyście |
| oni / one | bestwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | bestwiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę bestwił |
| ty | będziesz bestwił |
| on / ona / ono | będzie bestwił |
| my | będziemy bestwili |
| wy | będziecie bestwili |
| oni / one | będą bestwili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę bestwiła |
| ty | będziesz bestwiła |
| on / ona / ono | będzie bestwiła |
| my | będziemy bestwiły |
| wy | będziecie bestwiły |
| oni / one | będą bestwiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie bestwiło |
Tryb rozkazujący
| ty | bestwij |
| my | bestwijmy |
| wy | bestwijcie |