Conjugation of beczeć
/ˈbɛ.t͡ʂɛt͡ɕ/o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | beczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | beczę |
| ty | beczysz |
| on / ona / ono | beczy |
| my | beczymy |
| wy | beczycie |
| oni / one | beczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | beczałem |
| ty | beczałeś |
| on / ona / ono | beczał |
| my | beczeliśmy |
| wy | beczeliście |
| oni / one | beczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | beczałam |
| ty | beczałaś |
| on / ona / ono | beczała |
| my | beczałyśmy |
| wy | beczałyście |
| oni / one | beczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | beczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę beczał |
| ty | będziesz beczał |
| on / ona / ono | będzie beczał |
| my | będziemy beczeli |
| wy | będziecie beczeli |
| oni / one | będą beczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę beczała |
| ty | będziesz beczała |
| on / ona / ono | będzie beczała |
| my | będziemy beczały |
| wy | będziecie beczały |
| oni / one | będą beczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie beczało |
Tryb rozkazujący
| ty | becz |
| my | beczmy |
| wy | beczcie |