Conjugation of baranieć
/baˈra.ɲɛt͡ɕ/tracić orientację; nie wiedzieć, jak się zachować, będąc zaskoczonym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | baranieć |
Czas teraźniejszy
| ja | baranieję |
| ty | baraniejesz |
| on / ona / ono | baranieje |
| my | baraniejemy |
| wy | baraniejecie |
| oni / one | baranieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | baraniałem |
| ty | baraniałeś |
| on / ona / ono | baraniał |
| my | baranieliśmy |
| wy | baranieliście |
| oni / one | baranieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | baraniałam |
| ty | baraniałaś |
| on / ona / ono | baraniała |
| my | baraniałyśmy |
| wy | baraniałyście |
| oni / one | baraniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | baraniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę baraniał |
| ty | będziesz baraniał |
| on / ona / ono | będzie baraniał |
| my | będziemy baranieli |
| wy | będziecie baranieli |
| oni / one | będą baranieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę baraniała |
| ty | będziesz baraniała |
| on / ona / ono | będzie baraniała |
| my | będziemy baraniały |
| wy | będziecie baraniały |
| oni / one | będą baraniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie baraniało |
Tryb rozkazujący
| ty | baraniej |
| my | baraniejmy |
| wy | baraniejcie |