Conjugation of bandurzyć
banˈdu.ʐɘt͡ɕgadać, gwarzyć o rzeczach małej wagi i niemądrych Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | bandurzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | bandurzę |
| ty | bandurzysz |
| on / ona / ono | bandurzy |
| my | bandurzymy |
| wy | bandurzycie |
| oni / one | bandurzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | bandurzyłem |
| ty | bandurzyłeś |
| on / ona / ono | bandurzył |
| my | bandurzyliśmy |
| wy | bandurzyliście |
| oni / one | bandurzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | bandurzyłam |
| ty | bandurzyłaś |
| on / ona / ono | bandurzyła |
| my | bandurzyłyśmy |
| wy | bandurzyłyście |
| oni / one | bandurzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | bandurzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę bandurzył |
| ty | będziesz bandurzył |
| on / ona / ono | będzie bandurzył |
| my | będziemy bandurzyli |
| wy | będziecie bandurzyli |
| oni / one | będą bandurzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę bandurzyła |
| ty | będziesz bandurzyła |
| on / ona / ono | będzie bandurzyła |
| my | będziemy bandurzyły |
| wy | będziecie bandurzyły |
| oni / one | będą bandurzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie bandurzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | bandurz |
| my | bandurzmy |
| wy | bandurzcie |