Conjugation of bąknąć
ˈbɔŋk.nɔɲt͡ɕto mutter (to utter words, especially complaints or angry expressions, indistinctly or with a low voice and lips partly closed) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | bąknąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | bąknąłem |
| ty | bąknąłeś |
| on / ona / ono | bąknął |
| my | bąknęliśmy |
| wy | bąknęliście |
| oni / one | bąknęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | bąknęłam |
| ty | bąknęłaś |
| on / ona / ono | bąknęła |
| my | bąknęłyśmy |
| wy | bąknęłyście |
| oni / one | bąknęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | bąknęło |
Czas przyszły
| ja | bąknę |
| ty | bąkniesz |
| on / ona / ono | bąknie |
| my | bąkniemy |
| wy | bąkniecie |
| oni / one | bąkną |
Tryb rozkazujący
| ty | bąknij |
| my | bąknijmy |
| wy | bąknijcie |