Conjugation of awanturować
a.van.tuˈrɔ.vat͡ɕto get nasty (to act aggressively or beat) [with z (+ instrumental) ‘with whom’] Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | awanturować |
Czas teraźniejszy
| ja | awanturuję |
| ty | awanturujesz |
| on / ona / ono | awanturuje |
| my | awanturujemy |
| wy | awanturujecie |
| oni / one | awanturują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | awanturowałem |
| ty | awanturowałeś |
| on / ona / ono | awanturował |
| my | awanturowaliśmy |
| wy | awanturowaliście |
| oni / one | awanturowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | awanturowałam |
| ty | awanturowałaś |
| on / ona / ono | awanturowała |
| my | awanturowałyśmy |
| wy | awanturowałyście |
| oni / one | awanturowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | awanturowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę awanturował |
| ty | będziesz awanturował |
| on / ona / ono | będzie awanturował |
| my | będziemy awanturowali |
| wy | będziecie awanturowali |
| oni / one | będą awanturowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę awanturowała |
| ty | będziesz awanturowała |
| on / ona / ono | będzie awanturowała |
| my | będziemy awanturowały |
| wy | będziecie awanturowały |
| oni / one | będą awanturowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie awanturowało |
Tryb rozkazujący
| ty | awanturuj |
| my | awanturujmy |
| wy | awanturujcie |