Conjugation of ambarkować
/am.barˈkɔ.vat͡ɕ/to embark (to get onto a ship) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ambarkować |
Czas teraźniejszy
| ja | ambarkuję |
| ty | ambarkujesz |
| on / ona / ono | ambarkuje |
| my | ambarkujemy |
| wy | ambarkujecie |
| oni / one | ambarkują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ambarkowałem |
| ty | ambarkowałeś |
| on / ona / ono | ambarkował |
| my | ambarkowaliśmy |
| wy | ambarkowaliście |
| oni / one | ambarkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ambarkowałam |
| ty | ambarkowałaś |
| on / ona / ono | ambarkowała |
| my | ambarkowałyśmy |
| wy | ambarkowałyście |
| oni / one | ambarkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ambarkowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ambarkował |
| ty | będziesz ambarkował |
| on / ona / ono | będzie ambarkował |
| my | będziemy ambarkowali |
| wy | będziecie ambarkowali |
| oni / one | będą ambarkowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ambarkowała |
| ty | będziesz ambarkowała |
| on / ona / ono | będzie ambarkowała |
| my | będziemy ambarkowały |
| wy | będziecie ambarkowały |
| oni / one | będą ambarkowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ambarkowało |
Tryb rozkazujący
| ty | ambarkuj |
| my | ambarkujmy |
| wy | ambarkujcie |