Conjugation of akceptować
ak.t͡sɛpˈtɔ.vat͡ɕgodzić się z czymś, czego nie można zmienić Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | akceptować |
Czas teraźniejszy
| ja | akceptuję |
| ty | akceptujesz |
| on / ona / ono | akceptuje |
| my | akceptujemy |
| wy | akceptujecie |
| oni / one | akceptują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | akceptowałem |
| ty | akceptowałeś |
| on / ona / ono | akceptował |
| my | akceptowaliśmy |
| wy | akceptowaliście |
| oni / one | akceptowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | akceptowałam |
| ty | akceptowałaś |
| on / ona / ono | akceptowała |
| my | akceptowałyśmy |
| wy | akceptowałyście |
| oni / one | akceptowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | akceptowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę akceptował |
| ty | będziesz akceptował |
| on / ona / ono | będzie akceptował |
| my | będziemy akceptowali |
| wy | będziecie akceptowali |
| oni / one | będą akceptowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę akceptowała |
| ty | będziesz akceptowała |
| on / ona / ono | będzie akceptowała |
| my | będziemy akceptowały |
| wy | będziecie akceptowały |
| oni / one | będą akceptowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie akceptowało |
Tryb rozkazujący
| ty | akceptuj |
| my | akceptujmy |
| wy | akceptujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.