Conjugation of żreć
ˈʐrɛt͡ɕkłócić się z kimś, dokuczać sobie wzajemnie, żyć w niezgodzie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | żreć |
Czas teraźniejszy
| ja | żrę |
| ty | żresz |
| on / ona / ono | żre |
| my | żremy |
| wy | żrecie |
| oni / one | żrą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | żarłem |
| ty | żarłeś |
| on / ona / ono | żarł |
| my | żarliśmy |
| wy | żarliście |
| oni / one | żarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | żarłam |
| ty | żarłaś |
| on / ona / ono | żarła |
| my | żarłyśmy |
| wy | żarłyście |
| oni / one | żarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | żarło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę żarł |
| ty | będziesz żarł |
| on / ona / ono | będzie żarł |
| my | będziemy żarli |
| wy | będziecie żarli |
| oni / one | będą żarli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę żarła |
| ty | będziesz żarła |
| on / ona / ono | będzie żarła |
| my | będziemy żarły |
| wy | będziecie żarły |
| oni / one | będą żarły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie żarło |
Tryb rozkazujący
| ty | żryj |
| my | żryjmy |
| wy | żryjcie |