Conjugation of żartować
ʐarˈtɔ.vat͡ɕmówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | żartować |
Czas teraźniejszy
| ja | żartuję |
| ty | żartujesz |
| on / ona / ono | żartuje |
| my | żartujemy |
| wy | żartujecie |
| oni / one | żartują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | żartowałem |
| ty | żartowałeś |
| on / ona / ono | żartował |
| my | żartowaliśmy |
| wy | żartowaliście |
| oni / one | żartowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | żartowałam |
| ty | żartowałaś |
| on / ona / ono | żartowała |
| my | żartowałyśmy |
| wy | żartowałyście |
| oni / one | żartowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | żartowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę żartował |
| ty | będziesz żartował |
| on / ona / ono | będzie żartował |
| my | będziemy żartowali |
| wy | będziecie żartowali |
| oni / one | będą żartowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę żartowała |
| ty | będziesz żartowała |
| on / ona / ono | będzie żartowała |
| my | będziemy żartowały |
| wy | będziecie żartowały |
| oni / one | będą żartowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie żartowało |
Tryb rozkazujący
| ty | żartuj |
| my | żartujmy |
| wy | żartujcie |