Conjugation of świsnąć
ˈɕfis.nɔɲt͡ɕo wietrze, oddechu, głosie, ptaku spowodować lub wydać świst Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | świsnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | świsnąłem |
| ty | świsnąłeś |
| on / ona / ono | świsnął |
| my | świsnęliśmy |
| wy | świsnęliście |
| oni / one | świsnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | świsnęłam |
| ty | świsnęłaś |
| on / ona / ono | świsnęła |
| my | świsnęłyśmy |
| wy | świsnęłyście |
| oni / one | świsnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | świsnęło |
Czas przyszły
| ja | świsnę |
| ty | świśniesz |
| on / ona / ono | świśnie |
| my | świśniemy |
| wy | świśniecie |
| oni / one | świsną |
Tryb rozkazujący
| ty | świśnij |
| my | świśnijmy |
| wy | świśnijcie |