Conjugation of śrutować
ɕruˈtɔ.vat͡ɕwygładzać powierzchnię przedmiotu wykonanego z metalu przy pomocy śrutownicy Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | śrutować |
Czas teraźniejszy
| ja | śrutuję |
| ty | śrutujesz |
| on / ona / ono | śrutuje |
| my | śrutujemy |
| wy | śrutujecie |
| oni / one | śrutują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | śrutowałem |
| ty | śrutowałeś |
| on / ona / ono | śrutował |
| my | śrutowaliśmy |
| wy | śrutowaliście |
| oni / one | śrutowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | śrutowałam |
| ty | śrutowałaś |
| on / ona / ono | śrutowała |
| my | śrutowałyśmy |
| wy | śrutowałyście |
| oni / one | śrutowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | śrutowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę śrutował |
| ty | będziesz śrutował |
| on / ona / ono | będzie śrutował |
| my | będziemy śrutowali |
| wy | będziecie śrutowali |
| oni / one | będą śrutowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę śrutowała |
| ty | będziesz śrutowała |
| on / ona / ono | będzie śrutowała |
| my | będziemy śrutowały |
| wy | będziecie śrutowały |
| oni / one | będą śrutowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie śrutowało |
Tryb rozkazujący
| ty | śrutuj |
| my | śrutujmy |
| wy | śrutujcie |