Conjugation of ścierpieć
ˈɕt͡ɕɛr.pjɛt͡ɕto bear, to stand, to endure (to patiently endure something or someone) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ścierpieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ścierpiałem |
| ty | ścierpiałeś |
| on / ona / ono | ścierpiał |
| my | ścierpieliśmy |
| wy | ścierpieliście |
| oni / one | ścierpieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ścierpiałam |
| ty | ścierpiałaś |
| on / ona / ono | ścierpiała |
| my | ścierpiałyśmy |
| wy | ścierpiałyście |
| oni / one | ścierpiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ścierpiało |
Czas przyszły
| ja | ścierpię |
| ty | ścierpisz |
| on / ona / ono | ścierpi |
| my | ścierpimy |
| wy | ścierpicie |
| oni / one | ścierpią |
Tryb rozkazujący
| ty | ścierp |
| my | ścierpmy |
| wy | ścierpcie |