Conjugation of wijzen
ˈʋɛi̯zə(n)met de (wijs)vinger, hand of arm in een richting duiden Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | wijs |
| jij / je | wijst |
| hij / zij / het | wijst |
| wij / we | wijzen |
| jullie | wijzen |
| zij / ze | wijzen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | wees |
| jij / je | wees |
| hij / zij / het | wees |
| wij / we | wezen |
| jullie | wezen |
| zij / ze | wezen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | wijze |
| jij / je | wijze |
| hij / zij / het | wijze |
| wij / we | wijzen |
| jullie | wijzen |
| zij / ze | wijzen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | weze |
| jij / je | weze |
| hij / zij / het | weze |
| wij / we | wezen |
| jullie | wezen |
| zij / ze | wezen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | wijs |
| jullie (archaïsch) | wijst |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | wijzen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | wijzend |
Voltooid deelwoord
| — | gewezen |