Conjugation of weigeren
ˈʋɛi̯.ɣə.rə(n)niet voldoen aan een verzoek of opdracht Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | weiger |
| jij / je | weigert |
| hij / zij / het | weigert |
| wij / we | weigeren |
| jullie | weigeren |
| zij / ze | weigeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | weigerde |
| jij / je | weigerde |
| hij / zij / het | weigerde |
| wij / we | weigerden |
| jullie | weigerden |
| zij / ze | weigerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | weigere |
| jij / je | weigere |
| hij / zij / het | weigere |
| wij / we | weigeren |
| jullie | weigeren |
| zij / ze | weigeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | weigerde |
| jij / je | weigerde |
| hij / zij / het | weigerde |
| wij / we | weigerden |
| jullie | weigerden |
| zij / ze | weigerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | weiger |
| jullie (archaïsch) | weigert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | weigeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | weigerend |
Voltooid deelwoord
| — | geweigerd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.