Conjugation of weerklinken
/ˌʋeːrˈklɪŋ.kə(n)/luid klinken, zó dat een ruimte geheel van het geluid vervuld wordt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | weerklink |
| jij / je | weerklinkt |
| hij / zij / het | weerklinkt |
| wij / we | weerklinken |
| jullie | weerklinken |
| zij / ze | weerklinken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | weerklonk |
| jij / je | weerklonk |
| hij / zij / het | weerklonk |
| wij / we | weerklonken |
| jullie | weerklonken |
| zij / ze | weerklonken |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | weerklinke |
| jij / je | weerklinke |
| hij / zij / het | weerklinke |
| wij / we | weerklinken |
| jullie | weerklinken |
| zij / ze | weerklinken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | weerklonke |
| jij / je | weerklonke |
| hij / zij / het | weerklonke |
| wij / we | weerklonken |
| jullie | weerklonken |
| zij / ze | weerklonken |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | weerklink |
| jullie (archaïsch) | weerklinkt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | weerklinken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | weerklinkend |
Voltooid deelwoord
| — | weerklonken |