Conjugation of volstaan
/vɔl.ˈstan/: besluiten dat iets voldoende moet zijn Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | volsta |
| jij / je | volstaat |
| hij / zij / het | volstaat |
| wij / we | volstaan |
| jullie | volstaan |
| zij / ze | volstaan |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | volstond |
| jij / je | volstond |
| hij / zij / het | volstond |
| wij / we | volstonden |
| jullie | volstonden |
| zij / ze | volstonden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | volsta |
| jij / je | volsta |
| hij / zij / het | volsta |
| wij / we | volstaan |
| jullie | volstaan |
| zij / ze | volstaan |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | volstonde |
| jij / je | volstonde |
| hij / zij / het | volstonde |
| wij / we | volstonden |
| jullie | volstonden |
| zij / ze | volstonden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | volsta |
| jullie (archaïsch) | volstaat |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | volstaan |
Tegenwoordig deelwoord
| — | volstaand |
Voltooid deelwoord
| — | volstaan |