Conjugation of voegen
/ˈvu.ɣə(n)/Een procespartij kan zich 'voegen' in een zaak waar hij of zijn niet de initiator van is. Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | voeg |
| jij / je | voegt |
| hij / zij / het | voegt |
| wij / we | voegen |
| jullie | voegen |
| zij / ze | voegen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | voegde |
| jij / je | voegde |
| hij / zij / het | voegde |
| wij / we | voegden |
| jullie | voegden |
| zij / ze | voegden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | voege |
| jij / je | voege |
| hij / zij / het | voege |
| wij / we | voegen |
| jullie | voegen |
| zij / ze | voegen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | voegde |
| jij / je | voegde |
| hij / zij / het | voegde |
| wij / we | voegden |
| jullie | voegden |
| zij / ze | voegden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | voeg |
| jullie (archaïsch) | voegt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | voegen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | voegend |
Voltooid deelwoord
| — | gevoegd |