Conjugation of verwilderen
vərˈʋɪl.də.rə(n)vervallen in een staat van wildheid Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | verwilder |
| jij / je | verwildert |
| hij / zij / het | verwildert |
| wij / we | verwilderen |
| jullie | verwilderen |
| zij / ze | verwilderen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | verwilderde |
| jij / je | verwilderde |
| hij / zij / het | verwilderde |
| wij / we | verwilderden |
| jullie | verwilderden |
| zij / ze | verwilderden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | verwildere |
| jij / je | verwildere |
| hij / zij / het | verwildere |
| wij / we | verwilderen |
| jullie | verwilderen |
| zij / ze | verwilderen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | verwilderde |
| jij / je | verwilderde |
| hij / zij / het | verwilderde |
| wij / we | verwilderden |
| jullie | verwilderden |
| zij / ze | verwilderden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | verwilder |
| jullie (archaïsch) | verwildert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | verwilderen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | verwilderend |
Voltooid deelwoord
| — | verwilderd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.