Conjugation of vervelen
vərˈveː.lə(n)saai zijn, en gevoelens van onlust bij iemand oproepen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | verveel |
| jij / je | verveelt |
| hij / zij / het | verveelt |
| wij / we | vervelen |
| jullie | vervelen |
| zij / ze | vervelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | verveelde |
| jij / je | verveelde |
| hij / zij / het | verveelde |
| wij / we | verveelden |
| jullie | verveelden |
| zij / ze | verveelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | vervele |
| jij / je | vervele |
| hij / zij / het | vervele |
| wij / we | vervelen |
| jullie | vervelen |
| zij / ze | vervelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | verveelde |
| jij / je | verveelde |
| hij / zij / het | verveelde |
| wij / we | verveelden |
| jullie | verveelden |
| zij / ze | verveelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | verveel |
| jullie (archaïsch) | verveelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | vervelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | vervelend |
Voltooid deelwoord
| — | verveeld |