Conjugation of versterven
/vərˈstɛrvə(n)/het beoefenen van discipline door het ingaan tegen natuurlijke neigingen, het beoefenen van ascese. Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | versterf |
| jij / je | versterft |
| hij / zij / het | versterft |
| wij / we | versterven |
| jullie | versterven |
| zij / ze | versterven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | verstierf |
| jij / je | verstierf |
| hij / zij / het | verstierf |
| wij / we | verstierven |
| jullie | verstierven |
| zij / ze | verstierven |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | versterve |
| jij / je | versterve |
| hij / zij / het | versterve |
| wij / we | versterven |
| jullie | versterven |
| zij / ze | versterven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | verstierve |
| jij / je | verstierve |
| hij / zij / het | verstierve |
| wij / we | verstierven |
| jullie | verstierven |
| zij / ze | verstierven |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | versterf |
| jullie (archaïsch) | versterft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | versterven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | verstervend |
Voltooid deelwoord
| — | verstorven |