Conjugation of verspreken
ˌvərˈspreː.kə(n)zich ~: een uitspraak doen die men niet zo bedoelde te maken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | verspreek |
| jij / je | verspreekt |
| hij / zij / het | verspreekt |
| wij / we | verspreken |
| jullie | verspreken |
| zij / ze | verspreken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | versprak |
| jij / je | versprak |
| hij / zij / het | versprak |
| wij / we | verspraken |
| jullie | verspraken |
| zij / ze | verspraken |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | verspreke |
| jij / je | verspreke |
| hij / zij / het | verspreke |
| wij / we | verspreken |
| jullie | verspreken |
| zij / ze | verspreken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | versprake |
| jij / je | versprake |
| hij / zij / het | versprake |
| wij / we | verspraken |
| jullie | verspraken |
| zij / ze | verspraken |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | verspreek |
| jullie (archaïsch) | verspreekt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | verspreken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | versprekend |
Voltooid deelwoord
| — | versproken |