Conjugation of vermoeden
vərˈmudə(n)een gedachte koesteren waarvan men niet zeker is maar die een zekere waarschijnlijkheid inhoudt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | vermoed |
| jij / je | vermoedt |
| hij / zij / het | vermoedt |
| wij / we | vermoeden |
| jullie | vermoeden |
| zij / ze | vermoeden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | vermoedde |
| jij / je | vermoedde |
| hij / zij / het | vermoedde |
| wij / we | vermoedden |
| jullie | vermoedden |
| zij / ze | vermoedden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | vermoede |
| jij / je | vermoede |
| hij / zij / het | vermoede |
| wij / we | vermoeden |
| jullie | vermoeden |
| zij / ze | vermoeden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | vermoedde |
| jij / je | vermoedde |
| hij / zij / het | vermoedde |
| wij / we | vermoedden |
| jullie | vermoedden |
| zij / ze | vermoedden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | vermoed |
| jullie (archaïsch) | vermoedt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | vermoeden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | vermoedend |
Voltooid deelwoord
| — | vermoed |