Conjugation of verloven
/vərˈloː.və(n)/zich ~: iemand een (informele) belofte om te trouwen geven Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | verloof |
| jij / je | verlooft |
| hij / zij / het | verlooft |
| wij / we | verloven |
| jullie | verloven |
| zij / ze | verloven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | verloofde |
| jij / je | verloofde |
| hij / zij / het | verloofde |
| wij / we | verloofden |
| jullie | verloofden |
| zij / ze | verloofden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | verlove |
| jij / je | verlove |
| hij / zij / het | verlove |
| wij / we | verloven |
| jullie | verloven |
| zij / ze | verloven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | verloofde |
| jij / je | verloofde |
| hij / zij / het | verloofde |
| wij / we | verloofden |
| jullie | verloofden |
| zij / ze | verloofden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | verloof |
| jullie (archaïsch) | verlooft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | verloven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | verlovend |
Voltooid deelwoord
| — | verloofd |