Conjugation of verdenken
vərˈdɛŋ.kə(n)iemand ~ van: van iemand een kwaad vermoeden hebben Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | verdenk |
| jij / je | verdenkt |
| hij / zij / het | verdenkt |
| wij / we | verdenken |
| jullie | verdenken |
| zij / ze | verdenken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | verdacht |
| jij / je | verdacht |
| hij / zij / het | verdacht |
| wij / we | verdachten |
| jullie | verdachten |
| zij / ze | verdachten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | verdenke |
| jij / je | verdenke |
| hij / zij / het | verdenke |
| wij / we | verdenken |
| jullie | verdenken |
| zij / ze | verdenken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | verdachte |
| jij / je | verdachte |
| hij / zij / het | verdachte |
| wij / we | verdachten |
| jullie | verdachten |
| zij / ze | verdachten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | verdenk |
| jullie (archaïsch) | verdenkt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | verdenken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | verdenkend |
Voltooid deelwoord
| — | verdacht |