Conjugation of verbijten
/vərˈbɛitə(n)/zijn gevoelens van ergernis of pijn onder controle houden Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | verbijt |
| jij / je | verbijt |
| hij / zij / het | verbijt |
| wij / we | verbijten |
| jullie | verbijten |
| zij / ze | verbijten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | verbeet |
| jij / je | verbeet |
| hij / zij / het | verbeet |
| wij / we | verbeten |
| jullie | verbeten |
| zij / ze | verbeten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | verbijte |
| jij / je | verbijte |
| hij / zij / het | verbijte |
| wij / we | verbijten |
| jullie | verbijten |
| zij / ze | verbijten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | verbete |
| jij / je | verbete |
| hij / zij / het | verbete |
| wij / we | verbeten |
| jullie | verbeten |
| zij / ze | verbeten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | verbijt |
| jullie (archaïsch) | verbijt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | verbijten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | verbijtend |
Voltooid deelwoord
| — | verbeten |