Conjugation of triggeren
ˈtrɪ.ɡə.rə(n)het laatste zetje geven zodat iets gebeurt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | trigger |
| jij / je | triggert |
| hij / zij / het | triggert |
| wij / we | triggeren |
| jullie | triggeren |
| zij / ze | triggeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | triggerde |
| jij / je | triggerde |
| hij / zij / het | triggerde |
| wij / we | triggerden |
| jullie | triggerden |
| zij / ze | triggerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | triggere |
| jij / je | triggere |
| hij / zij / het | triggere |
| wij / we | triggeren |
| jullie | triggeren |
| zij / ze | triggeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | triggerde |
| jij / je | triggerde |
| hij / zij / het | triggerde |
| wij / we | triggerden |
| jullie | triggerden |
| zij / ze | triggerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | trigger |
| jullie (archaïsch) | triggert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | triggeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | triggerend |
Voltooid deelwoord
| — | getriggerd |