Conjugation of stuiven
/ˈstœy̯.və(n)/zich snel, als door de wind gedreven, voortbewegen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | stuif |
| jij / je | stuift |
| hij / zij / het | stuift |
| wij / we | stuiven |
| jullie | stuiven |
| zij / ze | stuiven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | stoof |
| jij / je | stoof |
| hij / zij / het | stoof |
| wij / we | stoven |
| jullie | stoven |
| zij / ze | stoven |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | stuive |
| jij / je | stuive |
| hij / zij / het | stuive |
| wij / we | stuiven |
| jullie | stuiven |
| zij / ze | stuiven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | stove |
| jij / je | stove |
| hij / zij / het | stove |
| wij / we | stoven |
| jullie | stoven |
| zij / ze | stoven |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | stuif |
| jullie (archaïsch) | stuift |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | stuiven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | stuivend |
Voltooid deelwoord
| — | gestoven |