Conjugation of struikelen
ˈstrœy̯kələ(n)het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | struikel |
| jij / je | struikelt |
| hij / zij / het | struikelt |
| wij / we | struikelen |
| jullie | struikelen |
| zij / ze | struikelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | struikelde |
| jij / je | struikelde |
| hij / zij / het | struikelde |
| wij / we | struikelden |
| jullie | struikelden |
| zij / ze | struikelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | struikele |
| jij / je | struikele |
| hij / zij / het | struikele |
| wij / we | struikelen |
| jullie | struikelen |
| zij / ze | struikelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | struikelde |
| jij / je | struikelde |
| hij / zij / het | struikelde |
| wij / we | struikelden |
| jullie | struikelden |
| zij / ze | struikelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | struikel |
| jullie (archaïsch) | struikelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | struikelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | struikelend |
Voltooid deelwoord
| — | gestruikeld |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.