Conjugation of sterven
/ˈstɛrvə(n)/overgaan van levende toestand naar dode toestand Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | sterf |
| jij / je | sterft |
| hij / zij / het | sterft |
| wij / we | sterven |
| jullie | sterven |
| zij / ze | sterven |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | stierf |
| jij / je | stierf |
| hij / zij / het | stierf |
| wij / we | stierven |
| jullie | stierven |
| zij / ze | stierven |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | sterve |
| jij / je | sterve |
| hij / zij / het | sterve |
| wij / we | sterven |
| jullie | sterven |
| zij / ze | sterven |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | stierve |
| jij / je | stierve |
| hij / zij / het | stierve |
| wij / we | stierven |
| jullie | stierven |
| zij / ze | stierven |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | sterf |
| jullie (archaïsch) | sterft |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | sterven |
Tegenwoordig deelwoord
| — | stervend |
Voltooid deelwoord
| — | gestorven |