Conjugation of staren
ˈstaːrə(n)langdurig naar één punt kijken, soms zonder iets op te merken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | staar |
| jij / je | staart |
| hij / zij / het | staart |
| wij / we | staren |
| jullie | staren |
| zij / ze | staren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | staarde |
| jij / je | staarde |
| hij / zij / het | staarde |
| wij / we | staarden |
| jullie | staarden |
| zij / ze | staarden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | stare |
| jij / je | stare |
| hij / zij / het | stare |
| wij / we | staren |
| jullie | staren |
| zij / ze | staren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | staarde |
| jij / je | staarde |
| hij / zij / het | staarde |
| wij / we | staarden |
| jullie | staarden |
| zij / ze | staarden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | staar |
| jullie (archaïsch) | staart |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | staren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | starend |
Voltooid deelwoord
| — | gestaard |