Conjugation of sprokkelen
kleine beetjes of waren vergaren bij anderen zonder tegenprestatie of betaling Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | sprokkel |
| jij / je | sprokkelt |
| hij / zij / het | sprokkelt |
| wij / we | sprokkelen |
| jullie | sprokkelen |
| zij / ze | sprokkelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | sprokkelde |
| jij / je | sprokkelde |
| hij / zij / het | sprokkelde |
| wij / we | sprokkelden |
| jullie | sprokkelden |
| zij / ze | sprokkelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | sprokkele |
| jij / je | sprokkele |
| hij / zij / het | sprokkele |
| wij / we | sprokkelen |
| jullie | sprokkelen |
| zij / ze | sprokkelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | sprokkelde |
| jij / je | sprokkelde |
| hij / zij / het | sprokkelde |
| wij / we | sprokkelden |
| jullie | sprokkelden |
| zij / ze | sprokkelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | sprokkel |
| jullie (archaïsch) | sprokkelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | sprokkelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | sprokkelend |
Voltooid deelwoord
| — | gesprokkeld |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.