Conjugation of sprankelen
/ˈsprɑŋkələ(n)/korte heldere lichtflitsjes voortbrengen door weerkaatsing of door vonkjes Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | sprankel |
| jij / je | sprankelt |
| hij / zij / het | sprankelt |
| wij / we | sprankelen |
| jullie | sprankelen |
| zij / ze | sprankelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | sprankelde |
| jij / je | sprankelde |
| hij / zij / het | sprankelde |
| wij / we | sprankelden |
| jullie | sprankelden |
| zij / ze | sprankelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | sprankele |
| jij / je | sprankele |
| hij / zij / het | sprankele |
| wij / we | sprankelen |
| jullie | sprankelen |
| zij / ze | sprankelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | sprankelde |
| jij / je | sprankelde |
| hij / zij / het | sprankelde |
| wij / we | sprankelden |
| jullie | sprankelden |
| zij / ze | sprankelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | sprankel |
| jullie (archaïsch) | sprankelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | sprankelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | sprankelend |
Voltooid deelwoord
| — | gesprankeld |