Conjugation of splitsen
ˈsplɪt.sə(n)zich ~: in twee of meer delen uiteen gaan Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | splits |
| jij / je | splitst |
| hij / zij / het | splitst |
| wij / we | splitsen |
| jullie | splitsen |
| zij / ze | splitsen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | splitste |
| jij / je | splitste |
| hij / zij / het | splitste |
| wij / we | splitsten |
| jullie | splitsten |
| zij / ze | splitsten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | splitse |
| jij / je | splitse |
| hij / zij / het | splitse |
| wij / we | splitsen |
| jullie | splitsen |
| zij / ze | splitsen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | splitste |
| jij / je | splitste |
| hij / zij / het | splitste |
| wij / we | splitsten |
| jullie | splitsten |
| zij / ze | splitsten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | splits |
| jullie (archaïsch) | splitst |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | splitsen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | splitsend |
Voltooid deelwoord
| — | gesplitst |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.