Conjugation of splijten
het proces van het in twee delen breken langs een nerf Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | splijt |
| jij / je | splijt |
| hij / zij / het | splijt |
| wij / we | splijten |
| jullie | splijten |
| zij / ze | splijten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | spleet |
| jij / je | spleet |
| hij / zij / het | spleet |
| wij / we | spleten |
| jullie | spleten |
| zij / ze | spleten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | splijte |
| jij / je | splijte |
| hij / zij / het | splijte |
| wij / we | splijten |
| jullie | splijten |
| zij / ze | splijten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | splete |
| jij / je | splete |
| hij / zij / het | splete |
| wij / we | spleten |
| jullie | spleten |
| zij / ze | spleten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | splijt |
| jullie (archaïsch) | splijt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | splijten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | splijtend |
Voltooid deelwoord
| — | gespleten |