Conjugation of spiegelen
ˈspiɣələ(n)een vorm van niet-verbale communicatie waarbij de ene gesprekspartner bewegingen van de ander, zoals het kruisen van de benen navolgt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | spiegel |
| jij / je | spiegelt |
| hij / zij / het | spiegelt |
| wij / we | spiegelen |
| jullie | spiegelen |
| zij / ze | spiegelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | spiegelde |
| jij / je | spiegelde |
| hij / zij / het | spiegelde |
| wij / we | spiegelden |
| jullie | spiegelden |
| zij / ze | spiegelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | spiegele |
| jij / je | spiegele |
| hij / zij / het | spiegele |
| wij / we | spiegelen |
| jullie | spiegelen |
| zij / ze | spiegelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | spiegelde |
| jij / je | spiegelde |
| hij / zij / het | spiegelde |
| wij / we | spiegelden |
| jullie | spiegelden |
| zij / ze | spiegelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | spiegel |
| jullie (archaïsch) | spiegelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | spiegelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | spiegelend |
Voltooid deelwoord
| — | gespiegeld |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.