Conjugation of snauwen
ˈsnɑu̯.ə(n)iemand op geïrriteerde toon kortaf toespreken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | snauw |
| jij / je | snauwt |
| hij / zij / het | snauwt |
| wij / we | snauwen |
| jullie | snauwen |
| zij / ze | snauwen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | snauwde |
| jij / je | snauwde |
| hij / zij / het | snauwde |
| wij / we | snauwden |
| jullie | snauwden |
| zij / ze | snauwden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | snauwe |
| jij / je | snauwe |
| hij / zij / het | snauwe |
| wij / we | snauwen |
| jullie | snauwen |
| zij / ze | snauwen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | snauwde |
| jij / je | snauwde |
| hij / zij / het | snauwde |
| wij / we | snauwden |
| jullie | snauwden |
| zij / ze | snauwden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | snauw |
| jullie (archaïsch) | snauwt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | snauwen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | snauwend |
Voltooid deelwoord
| — | gesnauwd |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.