Conjugation of snappen
/snɑ.pə(n)/iemand vatten terwijl die met iets ongeoorloofds bezig is, betrappen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | snap |
| jij / je | snapt |
| hij / zij / het | snapt |
| wij / we | snappen |
| jullie | snappen |
| zij / ze | snappen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | snapte |
| jij / je | snapte |
| hij / zij / het | snapte |
| wij / we | snapten |
| jullie | snapten |
| zij / ze | snapten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | snappe |
| jij / je | snappe |
| hij / zij / het | snappe |
| wij / we | snappen |
| jullie | snappen |
| zij / ze | snappen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | snapte |
| jij / je | snapte |
| hij / zij / het | snapte |
| wij / we | snapten |
| jullie | snapten |
| zij / ze | snapten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | snap |
| jullie (archaïsch) | snapt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | snappen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | snappend |
Voltooid deelwoord
| — | gesnapt |