Conjugation of snakken
/ˈsnɑ.kə(n)/heftig naar iets verlangen, veelal na ontbering ervan Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | snak |
| jij / je | snakt |
| hij / zij / het | snakt |
| wij / we | snakken |
| jullie | snakken |
| zij / ze | snakken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | snakte |
| jij / je | snakte |
| hij / zij / het | snakte |
| wij / we | snakten |
| jullie | snakten |
| zij / ze | snakten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | snakke |
| jij / je | snakke |
| hij / zij / het | snakke |
| wij / we | snakken |
| jullie | snakken |
| zij / ze | snakken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | snakte |
| jij / je | snakte |
| hij / zij / het | snakte |
| wij / we | snakten |
| jullie | snakten |
| zij / ze | snakten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | snak |
| jullie (archaïsch) | snakt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | snakken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | snakkend |
Voltooid deelwoord
| — | gesnakt |