Conjugation of seponeren
/ˌseː.poːˈneː.rə(n)/een beslissing van het Openbaar Ministerie om een (strafbaar) feit niet te vervolgen, terzijde leggen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | seponeer |
| jij / je | seponeert |
| hij / zij / het | seponeert |
| wij / we | seponeren |
| jullie | seponeren |
| zij / ze | seponeren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | seponeerde |
| jij / je | seponeerde |
| hij / zij / het | seponeerde |
| wij / we | seponeerden |
| jullie | seponeerden |
| zij / ze | seponeerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | seponere |
| jij / je | seponere |
| hij / zij / het | seponere |
| wij / we | seponeren |
| jullie | seponeren |
| zij / ze | seponeren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | seponeerde |
| jij / je | seponeerde |
| hij / zij / het | seponeerde |
| wij / we | seponeerden |
| jullie | seponeerden |
| zij / ze | seponeerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | seponeer |
| jullie (archaïsch) | seponeert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | seponeren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | seponerend |
Voltooid deelwoord
| — | geseponeerd |